\u201ePucu, puc, chlastu, chlastu, nie mam r\u0105czek jedenastu.<\/i><\/p>\n
Tylko dwie mam r\u0105czki ma\u0142e, lecz do pracy doskona\u0142e (…)\u201d<\/i><\/p>\n
\u201eStoi na stacji lokomotywa, ci\u0119\u017cka, ogromna, <\/i><\/p>\n
a\u017c pot z niej sp\u0142ywa, t\u0142usta oliwa (…)\u201d<\/i><\/p>\n
\u201eNa straganie w dzie\u0144 targowy, takie s\u0142yszy si\u0119 rozmowy:<\/i><\/p>\n
– Mo\u017ce pan si\u0119 o mnie oprze, pan tak wi\u0119dnie, panie koprze (…)\u201d<\/i><\/p>\n
To tylko niekt\u00f3re z wierszyk\u00f3w z dzieci\u0144stwa jakie k\u0142\u0119bi\u0105 si\u0119 w mojej g\u0142owie. I z ca\u0142\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105 mog\u0119 stwierdzi\u0107, \u017ce z ma\u0142ymi b\u0142\u0119dami jestem je w stanie odtworzy\u0107 w znacznej ca\u0142o\u015bci wyrwana nawet w nocy ze snu. Te wierszyki kojarz\u0105 mi si\u0119 z moj\u0105 mam\u0105, kt\u00f3ra czyta\u0142a mi je po tysi\u0105ckro\u0107, kt\u00f3ra musia\u0142a znosi\u0107 moje pro\u015bby o jeszcze jeden raz. Dosz\u0142o do tego, \u017ce zna\u0142am je nie tylko na pami\u0119\u0107, ale wiedzia\u0142am kiedy nale\u017cy prze\u0142o\u017cy\u0107 kartk\u0119 w ksi\u0105\u017ceczce aby m\u00f3c czyta\u0107 dalej. Kiedy\u015b jada\u0107 do babci autobusem PKS za\u017carcie \u201eczyta\u0142am\u201d w\u0142a\u015bnie w taki spos\u00f3b jedn\u0105 z ksi\u0105\u017ceczek i pewien pan dziwi\u0142 si\u0119 jak mo\u017cna 3 czy 4 \u2013 letnie dziecko nauczy\u0107 czyta\u0107. Nie zorientowa\u0142 si\u0119 na czym polega\u0142 m\u00f3j talent.<\/p>\n
Dlaczego o tym pisz\u0119? Bo chcia\u0142bym zach\u0119ci\u0107 wszystkich rodzic\u00f3w nie tylko w og\u00f3le do czytania dzieciom. Ale w\u0142a\u015bnie aby tym najm\u0142odszym wybiera\u0107 polskich klasyk\u00f3w takich jak Brzechwa, Kownacka, Konopnicka, Kern, Be\u0142za, Tuwim czy wieli innych. Te rymowane wierszyki bardzo \u0142atwo zapadaj\u0105 dzieciom w pami\u0119\u0107, kt\u00f3ra si\u0119 dzi\u0119ki temu rozwija. Ale te\u017c bardzo cz\u0119sto traktuj\u0105 o dobrym zachowaniu, przyrodzie, przywarach ludzkich czyli tre\u015bciach, kt\u00f3re dzieci \u0142atwiej zrozumiej\u0105 dzi\u0119ki humorystycznym wierszykom.<\/p>\n
Niekt\u00f3rzy z Was mog\u0105 stwierdzi\u0107, \u017ce takie wierszyki dzieci poznaj\u0105 w przedszkolu i szkole. Tam b\u0119d\u0105 omawiane i analizowane. I oczywi\u015bcie macie racj\u0119. Ale z do\u015bwiadczenia wiem, jak\u0105 rado\u015b\u0107 sprawia dzieciom kiedy nauczyciel czyta wiersz, a one go znaj\u0105. Ch\u0119tnie wtedy opowiadaj\u0105, kto je nauczy\u0142 tego wierszyka, kiedy, jak to si\u0119 sta\u0142o. Emocje, kt\u00f3re towarzysz\u0105 wsp\u00f3lnemu recytowaniu utwor\u00f3w dzieci\u0119cych s\u0105 dla najm\u0142odszych ogromne. Ucz\u0105 si\u0119 w ten spos\u00f3b \u015bmia\u0142o\u015bci i pokonywania tremy.<\/p>\n
Bardzo wa\u017cnym aspektem jest r\u00f3wnie\u017c \u015bwiadomo\u015b\u0107 u dziecka, \u017ce ten wiersz znam nie tylko ja ale i mama czy tata. To wzmacnia wi\u0119\u017a i tworzy nowe po\u0142\u0105czenia emocji z pozytywnymi wspomnieniami.<\/p>\n
To samo tyczy si\u0119 wszelkiego typu rymowanek dzieci\u0119cych, kt\u00f3re najcz\u0119\u015bciej maluchy ucz\u0105 si\u0119 od starszego rodze\u0144stwa, kuzyn\u00f3w czy innych dzieci na podw\u00f3rku. Ale czemu nie mieliby\u015bmy ich nauczy\u0107 tych rymowanek z naszego dzieci\u0144stwa. Niech to nasze dzieci b\u0119d\u0105 na podw\u00f3rku \u201elanserami\u201d nowych rymowanek. Niech te\u017c czym\u015b zab\u0142ysn\u0105\u0142 i poczuj\u0105 si\u0119 tymi, kt\u00f3re tworz\u0105 now\u0105 mod\u0119 \ud83d\ude09<\/p>\n
Moja Marianka jest jeszcze zbyt ma\u0142a aby powtarza\u0107 wierszyki czy rymowanki. Jej s\u0142ownik ogranicza si\u0119 do s\u0142owa \u201enie\u201d oraz kilku zbitek sylabowych. Ale zauwa\u017cy\u0142am, \u017ce kiedy czytam jej rymowanki bardzo si\u0119 skupia. Jest to z pewno\u015bci\u0105 zwi\u0105zane z przyjemnym dla ucha rytmem ale te\u017c<\/p>\n
z pozytywnymi emocjami jakie we mnie budz\u0105 te znane i lubiane przeze mnie wierszyki. One w pewien spos\u00f3b \u0142\u0105cz\u0105 moj\u0105 mam\u0119, mnie i Mariank\u0119. A kto wie, mo\u017ce i jej dzieci.<\/p>\n
Zach\u0119cam do przypomnienia sobie swoich ulubionych wierszyk\u00f3w z dzieci\u0144stwa i wracanie do nich wsp\u00f3lnie z dzie\u0107mi. Niech te pozytywne emocje b\u0119d\u0105 teraz pracowa\u0142y na nasze wi\u0119zi.<\/p>\n
\u201eNad rzeczk\u0105, opodal krzaczka, mieszka\u0142a kaczka dziwaczka.<\/i><\/p>\n
Lecz zamiast trzyma\u0107 si\u0119 rzeczki, robi\u0142a piesze wycieczki (…)\u201d<\/i><\/p>\n
\u201eKuku-ryku, kuku-ryku, nie pozwol\u0119 rozb\u00f3jniku,<\/i><\/p>\n
Ryku cho\u0107 do jutra skrzecz, ale kuku moja rzecz (..)\u201d<\/i><\/p>\n
PS: Fragmenty wierszyk\u00f3w zapisane s\u0105 tak jak je zapami\u0119ta\u0142am z dzieci\u0144stwa, co mo\u017ce r\u00f3\u017cni\u0107 si\u0119 nieznacznie od orygina\u0142u \ud83d\ude09<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201ePucu, puc, chlastu, chlastu, nie mam r\u0105czek jedenastu. Tylko dwie mam r\u0105czki ma\u0142e, lecz do pracy doskona\u0142e (…)\u201d \u201eStoi na stacji lokomotywa, ci\u0119\u017cka, ogromna, a\u017c pot z niej sp\u0142ywa, t\u0142usta oliwa (…)\u201d \u201eNa straganie w dzie\u0144 targowy, takie s\u0142yszy si\u0119 rozmowy: – Mo\u017ce pan si\u0119 o mnie oprze, pan tak wi\u0119dnie, panie koprze (…)\u201d To […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":609,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[3,76,7,77,78],"class_list":["post-608","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-przeczytaj","tag-dzieci","tag-pamiecz","tag-rodzice","tag-wie","tag-wiersze"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/radoscbyciarodzicem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/608","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/radoscbyciarodzicem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/radoscbyciarodzicem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/radoscbyciarodzicem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/radoscbyciarodzicem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=608"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/radoscbyciarodzicem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/608\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/radoscbyciarodzicem.pl\/index.php\/wp-json\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/radoscbyciarodzicem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=608"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/radoscbyciarodzicem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=608"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/radoscbyciarodzicem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=608"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}